Waarom je infraroodverwarmer uiteindelijk stopt met werken (en hoe we dit oplossen) Heb je je ooit afgevraagd waarom zoveel verwarmers voor in de badkamer gewoon stoppen met werken? Meestal gebeurt dit op de plek waar de draden met elkaar worden verbonden. Het is een eenvoudige plek, maar juist daar begint het probleem. Wanneer je de verwarmer op maximum stand zet, wordt die plek waar de draden in de kwartstub komen enorm belast. De meeste goedkope verwarmers maken gebruik van eenvoudige lijm of siliconen van lage kwaliteit. Na een paar gebruikersuren begint deze lijm te breken. Vervolgens kan vocht naar binnen dringen, waardoor er een kortsluiting ontstaat. Het langzame proces Ik zie dit vaak bij standaardverwarmers. De warmte blijft niet alleen in de buis, maar dringt ook richting de draden. Als de afdichting niet waterdicht is en niet bestand is tegen hoge temperaturen, begint de isolatie van de draden te oxideren. De isolatie wordt dan broos en valt uiteen, net zoals oude verf. Voor je het weet, raken de blote koperdraden het metalen frame aan. Dat is geen goede combinatie. Om dit te voorkomen, hebben we speciale materialen nodig. We gebruiken hoogtemperatuurrezines en compressie-afdichtingen. Deze materialen blijven zelfs bij heftige temperatuursverschillen stevig zitten. Hierdoor wordt het ‘ademen’ van de afdichting tegengegaan – dat wil zeggen dat de afdichting niet uitrekt of samentrekt. Dit voorkomt dat vocht naar binnen kan dringen. Het verschil in details Veel productielijnen slaan de stap van vacuümafsluiting over of gebruiken gewone lijm, omdat dat sneller gaat. Wij doen dat niet. We gebruiken speciale afdichtingen die perfect passen op de draden. Hierdoor wordt de thermische belasting gelijkmatig verdeeld, zodat de draden niet op één plek te veel last hebben. Het moeilijke is dat de afdichting precies goed moet zijn. Te hard? De kwartstub rekt uit, de afdichting kan zich niet bewegen en breekt. Te zacht? Dan smelt de afdichting gewoon. We besteden veel tijd aan het vinden van de juiste hardheid van de afdichting, zodat deze past bij de uitzetting van het glas. Het duurt langer om dit te maken en het kost meer geld. Maar hierdoor hoef je je verwarmer na één winter niet weg te gooien.