Jak prawidłowo przeprowadzić proces utwardzania szkła metodą druku sitowego za pomocą promieniowania podczerwonego
Drukowanie na szkle polega w istocie na tworzeniu specyficznego „termicznego bałaganu”. Pod wpływem warstw farby oraz samego procesu drukowania powstają lokalne naprężenia. Jeśli ich nie usunąć, szkło może pęknąć znacznie wcześniej, niż powinno.
Dlatego używamy specjalnych grzejników do utwardzania szkła przy użyciu promieniowania podczerwonego. Chodzi tu o to, aby ustabilizować strukturę szkła, bez efektu zamazania wzoru.
Równowaga między przejrzystością a wytrzymałością
Chcemy osiągnąć odpowiednią temperaturę, aby usunąć wewnętrzne naprężenia, ale nie możemy po prostu nagrzewać szkła bez kontroli. Jeśli powierzchnia zostanie zbyt szybko nagrzana, farba zaczyna się rozlewać lub zmienia kolor – wtedy pojawiają się problemy.
Używamy lamp o krótkich falach podczerwonych. Dlaczego? Ponieważ one faktycznie przenikają przez szkło i nagrzewają je bezpośrednio. Dzięki temu powierzchnia nie przegrzewa się, natomiast rdzeń szkła osiąga właściwą temperaturę.
Jak radzić sobie z „gorącymi punktami”
Trzeba uważać na gęstość ciepła. Jeśli intensywność nagrzewania jest zbyt wysoka w stosunku do prędkości ruchu szkła, wzór może się zniekształcić. To frustrujące, gdy doskonały wzór zostaje zniszczony w ostatniej chwili.
Poświęcamy czas na kalibrację mocy lamp oraz odległości między nimi, aby uzyskać równomierne nagrzewanie całej powierzchni szkła. W ten sposób, gdy szkło trafia do pieca do hartowania, temperatura jest jednakowa na całej jego powierzchni.
Kwestie, które należy uwzględnić
Lampy o wysokiej intensywności światła są doskonałe dla dużych mas produkcji, ponieważ szybko dochodzą do wymaganej temperatury. Ale istnieje jeden problem – one stanowią duże obciążenie dla układu elektrycznego i wytwarzają mnóstwo ciepła w obrębie maszyny.
Jeśli zaniedbamy chłodzenie i wentylację, obudowy lamp mogą zostać uszkodzone. To proste: słabe chłodzenie oznacza uszkodzone lampy.
Najlepszym sposobem jest kontrolowanie temperatury powierzchni za pomocą pyrometrów. Jest to delikatna kwestia – jeśli temperatura jest zbyt niska, szkło pozostaje pod wpływem naprężeń; jeśli za wysoka, ostre krawędzie wzoru znikają.